هی روزگار
الان توی خیابون بارانی دارم راه میرم
بدون چتر
بدرک سرمابخورم. واقعا بعضی وقت با خودم فکر می کنم که کجا کم گذاشتم.
من شاید آدم نالایقی هستم
شاید
شاید
ولی خب باید خودمو رشد بدم حتی اگه بخوام بمیرم ولی باز زنده میمونم.
امیدوارم هفت دقیقه همگی زیبا باشه درآخر
زیبا زندگی کنید. در آرامش و رها باشید و امیدوارم همه دوستان به خوشبختی برسن و خوشحال باشن.
من همیشه تلاشمو کردم که به همه خوشحالی هدیه کنم حتی اگه ناراحت باشم حتی اگه گریه دارم میکنم.
کی گفته که مرد گریع نمیکنه.
هیچ چیزی ثابت نیست به تویی دارم میگم که فکر میکنی آخرشه و ناامیدی. بر هر قیمتی که شده زندگی کن و حتی ناراحت بودی هم بخند مثل من. زخم قلب درسته درمان نمیشه ولی ترمیم پیدا میکنه با خنده.
امیدوارم هرجا که هستید حالتون خوب باشه
ببخشین که پرحرفی کردم دوستای خوب من
فعلا میرم ولی زود میام قول میدم
هوا چه سردهه
شاید کم کم برم خونه
دوست شما سروش (مانگاکای نما)
فعلن دوستان