قدرت و سقوط: یهود در میان امپراتوری‌ها

مرحلهٔ دوم – یهود در سایهٔ قدرت‌های بزرگ (۷۲۰‑۵۸۶ پ.م.)
- در این دوره، پس از نابودی دولت افرائیم و تا فتح بابل به دست بخت‌النصر، خاندان داوود بر دولت یهود حکومت می‌کرد. این حکومت، دولتی کوچک در کنار شهر- دولت‌های فنیقی (کنعانی) و فلسطینی بود.
- این سرزمین در حوزهٔ اقتدار دو امپراتوری بزرگ، آشور و مصر، قرار داشت و یهود باید در این میان، تعادل خود را حفظ می‌کرد.

سقوط آشور و ظهور بابل
- با مرگ آشوربانیپال، واپسین پادشاه قدرتمند آشور، این امپراتوری رو به افول نهاد.
- ایرانیان، که دورانی طولانی از سلطهٔ خشن آشوریان را تجربه کرده بودند، در اتحاد با قبایل سامی کلدانی به رهبری نبوپولاسر، تهاجم به آشور را آغاز کردند.
- در سال ۶۲۳ پیش از میلاد، شهرهای اصلی آشور به تصرف نبوپولاسر کلدانی و متحدین ایرانی‌اش درآمد و امپراتوری آشور سقوط کرد.

نقشه‌ی قدرت
- این تحولات، نقشه‌ی قدرت در منطقه را به طور کامل تغییر داد و زمینه را برای ظهور امپراتوری بابل و سلطهٔ آن بر یهود فراهم کرد.

جنگ قدرت: یهود در میان ائتلاف‌ها

ادامهٔ درگیری‌ها پس از سقوط آشور (۶۲۳‑۶۰۵ پ.م.)
- سقوط آشور به معنای پایان جنگ نبود. بقایای دولت آشور در سرزمین‌های شمال غربی بین‌النهرین استقرار یافتند و شهر حران را به مرکز مقاومت خود علیه کلدانی‌ها و ایرانیان تبدیل کردند.

ادامه در کامنت ..