وفاداری فقط به ایدل و فندوم نیست...
آدم‌ها هم احساس دارن، دوستات هم ارزشمندن..
اگه قراره برای نشون دادن وفاداریت به کسی، آدم‌های کنارت رو نادیده بگیری، شاید بد نباشه یه لحظه فکر کنی:
واقعا ایدلت چنین مدل طرفداری‌ رو می‌پسنده؟ :)

به نظرم طرفدار بودن قرار نیست باعث بشه آدم‌هایی که دوستت دارن رو فراموش کنی.
قرار نیست برای ثابت کردن اینکه «من وفادارترین فنم»، به بقیه بی‌توجهی کنی یا رابطه‌هات رو نادیده بگیری.

وفاداری قشنگه، ولی وقتی با احترام به آدم‌های واقعی زندگیت همراه باشه، ارزش بیشتری داره.
چون ایدل ها شاید بخش قشنگی از دنیات باشن، اما دوستات هم آدم‌های واقعی‌ای هستن که کنارت بودن، منتظرت موندن و احساس دارن.
درسته آهنگشون باعث خوشحالیت میشه... یعنی باعث خوشحالی هممون میشه بالاخره من هم کی پاپرم.. اما بهترین دوستم رو هرگز با آیدل مورد علاقم عوض نمیکنم... ایدلی که حتی نیمدونه من وجود دارم اون سر دنیا داره زندگیشو میکنه... اما رفیقم اینجا تو روزای سخت کنارم بوده... کسایی مثل عسل ( اسکارلت، هانی ) و دوستم مهرنوش...
پس آره، به ایدلت وفادار باش..
ولی یادمون نره که وفاداری به یک نفر نباید به قیمت شکستن دل یک نفر دیگه تموم بشه.