ذهن، جهانی است که از گذشته تا به امروز در سایه‌ی توجه بسیاری از فیلسوفان و دانشمندان شرق و غرب پهنه‌ی خاکی زمین قرار داشته است.
اکمن بر این باور است که احساسات، هیجانات و حالات درونی مجزا، قابل‌اندازه‌گیری و ازنظر فیزیولوژیکی متمایز هستند.درون و برون» گام نهایی را به گونه برمی‌دارد که از دل آن، این‌همانی پارمنیدسی بیرون می‌زند؛ اما چه چیزی شبیه چیز دیگر است؟ در تیتراژ پایانی ضمن تشکر تلویحی از داروین، فرض او (که چارچوب مفهومی اکمن نیز بر آن استوار است)، در یکسان پنداری حالات و احساسات درونی بشر و حیوان به تصویر می‌آید. فرضی که در آن حیوانات نیز از حالاتی مانند انسان‌ها برخوردارند. این موضوع با سفر دوربین به درون مغز سگ و گربه‌ای تصویر می‌شود. در گام نهایی روح و فطرت با تمام عظمتی که دارند هیچ انگاشته شده، بشر و حیوان ازنظر حالات درونی یکی پنداشته می‌شوند. اصالت افراطی ذهن و حبس آن پشت نرده‌های زندان پرپیچ‌وخم مغز، جوهره‌ی حاکم بر محتوای انیمیشن را شکل می‌دهد که به جنگ باروح و فطرت آمده است.