نعمت اله آغاسی فقید، عارف ابراهیم پور، شبهای میگون (عجب شبی بود) آمریکا
یادت میاد تو میگون با هم نشستیم لبامون و تو سبزه با بوسه بستیم
ستاره های میگون گواه مون بود دامن بزم مهتاب پناهمون بود
عجب شبی بود عجب شبی بود
خیلی دوسم میداشتی سر بسرم میذاشتی
گل ستاره ها رو تو چشمات می کاشتی
هرگز یادم نمیره صفای اون شب
عجب شبی بود عجب شبی بود
همه جا عشق ما ورد زبون بود سر زبون هر پیر و جوون بود
یادم میاد میان تخت گلا دل تو با دل من مهربون بود
عجب شبی بود عجب شبی بود
یادت میاد تو ایوون با هم نشستیم لبامون و تو سبزه با بوسه بستیم
ستاره های می گون گواهمون بود دامن بزم مهتاب پناهمون بود
عجب شبی بود عجب شبی بود
خیلی دوسم میداشتی سر به سرم میذاشتی
گل ستاره ها رو تو چشمونت میکاشتی
هرگز یادم نمیره صفای اون شب
عجب شبی بود عجب شبی بود
همه جا عشق ما ورد زبون بود سر زبون هر پیر و جوون بود
یادم میاد میون تخت گلا دل تو با دل من مهربون بود
عجب شبی بود عجب شبی بود
نظرات