سمفونی صدایش برایم پادزهر نبود ...زندگانی رویایی افسون شده بود ..می دانی صدای او برایم صدای وطن میداد و این تعریف من از او بود ... خیابان مونتانیه و دونات های معروفش و کاغذی که تو با ان خوب میتوانستی موشک درست کنی و کودکان را با لبخندی زیبا در چهره هایشان به آذین ببندی .. شاید خیاط برای بسیاری واژه ای باشد از جنس فقر اما برای من خیاط و خیاطی یعنی کشیدن هنر دستان پر پیچ و تاب تو از رگهای زیبایت بر فراز پوست گندم گون دستت که با برنز صورتت امیخته است ..

تو را دوست دارم به بوی درختان کاج ..به ابی اب های خزر ..به داغی شن های کویر ..تورا مثل مجنون ..غمگین تر از فرهاد ..محکم تر از بیژن ..عاشق تر از عاشق..به حرمت خاک وطن دوست دارم...تو را به سروی سهند ..به بلندای البرز .. به زیبایی خزر..تورا به شادی "ایران" دوست می دارم .. دوستت دارم تا ابد
رمان زیبای بوی درختان کاج از ازیتا خیری