در نا امیدی بسی امید است ،پایان شب سیه سپیداست
آدم ها اصلا عجیب و غریب نیستند فقط گاهی عشقشان تمام میشود مثل سوی چشمهایشان مثل شنواییشان مثل اشتهایشان مثل اعصاب و حوصله شان ..... گاهی عشقشان تمام میشودآدم وقتی عشقش ته میکشد کمتر عصبانی میشود کمتر غصه میخورد کمتر شب ها بی خواب میشود کمتر راه گلویش بسته میشود کمتر زیر چشم هایش گود می افتد کمتر میبوسد کمتر پیش می آید دلش برای کسی برای صدایی برای حرکتی ضعف برود .....چون مزد صادقانه ترین کارش را گرفته از آن طرف با زجر آورترین عذابها،آدم بعد از رفتن بعضـــــــــــــی ها تمام میشود به معنای تمام کلمه و چیزی جز خاکستر از او باقی نمی ماند...... ولی دلش نمیاید ،خدایا شادی را هدیه کن حتی به کسانی که شادی را از من گرفتن،عشق میورزم به آنهایی که دلم را شکستند ،دعا میکنم برای آنهایی که نفرینم کردن و میخندم که خدا هنوز آن بالا با من است ....برای اون اضافه نیستم گرانبهاترین مخلوقاتشم
نظرات (۲)