در ژوئیه ۱۹۱۴، اروپا در زیباترین و آرامترین حالت خود به نظر میرسید. کافههای پاریس لبریز از صدای موسیقی بود، در وین بوی قهوه و شیرینیهای تازه فضا را پر کرده بود و در لندن، اشرافزادگان به تماشای مسابقات قایقرانی در رودخانه تیمز نشسته بودند. هیچکس تصور نمیکرد که زیر این لایهی نازکِ تمدن و تجمل، هیولایی عظیم در حال بیدار شدن است. قرن نوزدهم با تمام غرور و دستاوردهایش، در حال کشیدن آخرین نفسهای خود بود و قرن بیستم، تشنهی خون، در آستانهی در ایستاده بود.