دوستی برای حل یک مشکل نزد شما میآید. به او مشاورهی خوبی میدهید و او قدردان کمکتان است. اما چند ماه بعد، خودتان با مشکلی تقریباً مشابه روبهرو میشوید و این بار بدلیل درست فکر نکردن، تصمیم اشتباهی میگیرید. چرا ما میتوانیم در مواجهه با حل مشکلات دیگران خردمندانه بیندیشیم اما از حل عقلانی مشکلات خود عاجزیم؟