اروپا در سال ۱۹۱۴، قارهای بود در اوج شکوه و در عین حال، آینهای تمامنما از تنشهای فروخورده و آرزوهای بر باد رفته. امپراتوریهای عظیم، از بریتانیای کبیر و امپراتوری استعماریاش گرفته تا فرانسه، آلمان، اتریش-مجارستان و روسیه، هر کدام در اوج قدرت ظاهری خود، بذرهای نابودی خویش را نیز در دل داشتند. دوران "صلح طولانی" (Belle Époque) که از پایان جنگ فرانسه و پروس در ۱۸۷۱ آغاز شده بود، بیش از آنکه دورانی از آرامش واقعی باشد، زمان انباشت تنشها و رقابتهای پنهان بود.