کرونا مورتیس، که به معنای واقعی کلمه "تاج مرگ" است، یک نوع عروقی حیاتی است که هر جراح فتق لاپاراسکوپی باید آن را تشخیص داده و به آن احترام بگذارد. این اتصال شریانی یا وریدی بین سیستم ایلیاک خارجی یا اپیگاستریک تحتانی و عروق ابتراتور، از روی راموس پوبیک فوقانی عبور می کند، دقیقاً در میدان عمل در حین ترمیم فتق مغبنی لاپاراسکوپی. در هر دو روش ترمیم ترانس ابدومینال پری پریتونئال (TAPP) و ترمیم کاملاً خارج صفاقی (TEP)، تشریح فضای پری پریتونئال و تثبیت مش در نزدیکی رباط کوپر، این رگ را در معرض خطر خاصی قرار می دهد. آسیب تشخیص داده نشده به کرونا مورتیس می تواند منجر به خونریزی ناگهانی و شدید شود که به دلیل جمع شدن رگ در پشت استخوان پوبیس، کنترل آن به روش لاپاراسکوپی دشوار است. بنابراین، تشریح دقیق و ملایم در فضای رتروپوبیک (رتزیوس) ضروری است، با شناسایی واضح ساختارهای عروقی قبل از استفاده از کلیپس یا تثبیت با tack. جراحان باید از منگنه یا tack زدن کورکورانه در زیر tract ایلیوپوبیک خودداری کنند و آگاهی دقیق از به اصطلاح "مثلث مرگ" و مناطق خطر مجاور را حفظ کنند. در صورت بروز خونریزی، فشار سریع، انعقاد دقیق دو قطبی، یا کلیپ کردن ایمن برای جلوگیری از بی ثباتی همودینامیکی ضروری است. در نهایت، جهت گیری سیستماتیک آناتومیک و احترام به این نوع عروقی به طور قابل توجهی ایمنی را افزایش می دهد و عوارض بالقوه تهدید کننده زندگی را در ترمیم فتق لاپاراسکوپی کاهش می دهد.