ترجمه،زیرنویس: فرزام کریمی



پل کنگور (استاد علوم سیاسی کالج گروور سیتی)، فیدل کاسترو را نه یک قهرمان انقلابی، بلکه یک دیکتاتور کمونیست می‌داند که برای دهه‌ها با تمرکز قدرت بر کوبا حکومت کرد. به باور او، حکومت کاسترو آزادی‌های سیاسی و مدنی را به شدت محدود کرد و اجازه فعالیت مؤثر به احزاب مخالف، رسانه‌های مستقل و منتقدان را نداد. کنگور معتقد است که زندانی شدن مخالفان سیاسی، سرکوب منتقدان و مهاجرت گسترده شهروندان کوبایی به کشورهای دیگر، از مهم‌ترین نشانه‌های ماهیت اقتدارگرای این حکومت است.
از دیدگاه کنگور، نظام اقتصادی سوسیالیستی کوبا نیز نتوانست رفاه پایدار ایجاد کند و در نهایت با مشکلاتی مانند کمبود کالا، کاهش بهره‌وری و وابستگی به کمک‌های خارجی، به‌ویژه اتحاد جماهیر شوروی، روبه‌رو شد. او همچنین استدلال می‌کند که بخشی از رسانه‌ها و روشنفکران غربی، تصویری رمانتیک از فیدل کاسترو ارائه داده‌اند و پیامدهای منفی حکومت او را کمتر از واقعیت نشان داده‌اند.
کاسترو در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد. پدرش، آنخل کاسترو، مالک زمین‌های کشاورزی گسترده و از مالکان مرفه کوبا بود و فیدل نیز در مدارس ممتاز تحصیل کرد و سپس در دانشگاه هاوانا به تحصیل حقوق پرداخت. همین پیشینه، از نگاه برخی پژوهشگران، نوعی تناقض در زندگی او ایجاد می‌کند.