ترک زندان غم.اکثر آدم ها نمیتونن بخندند، چکار کنیم بخندیم. یا شاد باشیم. شاید شما هم یکی از اون افرادی باشین که اگر یک آدمی را ببینین که با خودش میخندد، پیش خودتان فکر می کنید او یک دیوانه است. اصلا توی مخ ما کرده اند که دیوونه ها فقط با خودشون میخندن و آدم عادی باید جدی باشه و اگر فردی را ببینین که اخماش توی همه، برای شما عادی تر به نظر میرسه، پس همین باور باعث شده که خنده را یک اشتباه در ذهنتان قلمداد کنید. همچنین در فرهنگ ایرانی غم و انده و گریه باب شده است. در حالی که خداوند میفرماید، غم تنها از طرف شیطان است، تا شما را از زندگی و سلامتی ناامید کند. همچنین یکی از خوراک های سلولهای بدن شما، هورمون است. احساسات نیز هورمون تولید می‌کنند. همچنین سلولها به هورمونها عادت و اعتیاد پیدا میکنند. اگر در طول زندگی تان عادت به عبوس بودن و ناراحت بودن داشته‌اید، اگر سلولهای شما ببینن روزی شاد هستین، سیگنالی را از طریق نخاع به مغزتان میفرستد تا شما را دوباره غمگین کنند. به خاطر همینه که ضرب المثلی باب شده که میگن بعد هر خنده گریه است. چون نوعی ترک عادت و اعتیاد برای سلولها میباشد. مثل معتادی که خودش را به هر دری میزند تا مواد بدست بیاورد. همچنین نتیجه خنده و شادی، سلامتی و جذب اتفاقات خوب است و نتیجه غم و اندوه، بیماری و جذب اتفاقات بد به زندگی است. چون در هر لحظه ژن های بیماری در حال تولید شدن در بدنتان می‌باشد. به همین دل�