کابوس و رویا
هر دوتاشون دنیای پر از خیال هستن
یعنی وقتی از طریق خواب یا خیال پردازی یک شخص دیگه یا خودت وارد محیط دیگه ای متفاوت با این دنیا ورود می کنی اون دنیا یا کابوس هست یا رویا

ولی دنیای که کابوس حکمفرما باشه تاریکی و درد و رنج و خشم و تکبر نا امیدی اونجا حرف اول رو می زنه دنیای که رویا اونجا حاکم بشه عشق و دوست داشتن و محبت و بخشش و دوستی اونجا حاکم میشه
حتی اگه تو دنیای رویا درد و رنج و تاریکی وجود داشته باشه تا زمانی که رویای عشق اونجا حکمفرما باشه بازم جز رویا حساب میشه
راجب این دنیا هم همین موضوع صدق می کنه از وقتی پا به این دنیا می زاری وارد یه خیال می شی یه محیط عجیب و خیال انگیز
یه خیال که واقعا باید بهش گفت بیشتر اونجا تاریکی و کابوس حکمفرما ست اینو میشه راجبش کاملا فهمید مخصوصا دشمنی های که بین انسان هاست و تکبرشون
...من هنوز نمی تونم رویایی رو که کاملا محصور عشق و دوست داشتن و محبت و بخشندگی باشه تصور کنم رویاهای من درگیر غم و اندوه و دوستی و عشق و تنهای هست ولی سعی کردم رویا اونجا حکمفرما باشه و تبدیل به زندانی نشه از ناامیدی و پوچی....اگه بخوای معصومیت کامل رو در رویا پیاده کنی....باید خودت هم کاملا معصوم باشی ...هیچ تکبری تو وجودت نباشه وگرنه همون تکبر وارد رویاهات می سه و اونو الوده می کنه و راحت به هر کسی عشق و دوستی به ورزی و ببخشی و چیزی تو وجودت به اسم خشم و تنفر و حسادت و تکبر نباشه و همه رو دوست داشته باشی و آدمی باشی که از درد و رنج بقیه در رنج باشه حتی موجودات دیگه....می بینی تو این دنیا اگه معصومیت باشی وارد کابوس میشی چون با تمام توان تو رو می کوبن و تو میشی عشقی اسیر و زیر مشت و لگد ...تکبر و دشمنی ادمها معصومیت تو رو عشق تو رو تازیانه می زنه.....تنها معصومیت این جهان عشقی هست که همه ما رو دوست داره و از همه ما قویتره و ماهیت اون معصومیت و ابدیت کامله