در بسیاری از سازمان های ایرانی، داستان CRM شبیه به حکایت یک مهمان ناخوانده است؛ کسی که حضورش ضروری به نظر می‌رسد، اما چندان خوش‌آمد گفته نمی‌شود. این سیستم که قرار است ابزار اصلی هدایت و بهبود فرآیندهای فروش باشد، اغلب به یک دفترچه تلفن دیجیتال یا بدتر از آن، یک ابزار نظارتی ناکارآمد تبدیل می‌شود. پیامدهای این عدم پذیرش، از گزارش های ناقص و تحلیل های سطحی تا از دست رفتن فرصت های فروش و هدر رفتن سرمایه‌گذاری های کلان، قابل مشاهده است. سازمان ها زمانی متوجه مشکل می‌شوند که می‌بینند علی‌رغم صرف هزینه و زمان، CRM نتوانسته به اهداف تعیین شده دست یابد.
فروشندگان، این سربازان خط مقدم کسب وکار، چرا اغلب در برابر CRM مقاومت می‌کنند؟ پاسخ در یک کلمه نهفته است: ارزش. اگر فروشنده احساس نکند که CRM مستقیماً به او در فروش بیشتر، کاهش اتلاف وقت، یا مدیریت بهتر مشتریان کمک می‌کند، آن را به عنوان یک بار اضافه و وقت‌گیر تلقی خواهد کرد. ترس از نظارت دائمی، تصور اینکه CRM فقط برای مدیران است تا عملکرد او را زیر ذره‌بین ببرند، و عدم درک شفاف از مزایای شخصی آن، همگی عواملی هستند که باعث می‌شوند CRM به جای یک یار کمکی، به یک دشمن تبدیل شود. این مقاومت نه از سر لجبازی، بلکه از ترس و عدم درک ارزشمندی حاصل می‌شود.
بیشتر بخوانید: https://clead.ir/adoption-crm-in-organization