آیا تا به حال برایت پیش آمده چیزی یا کسی را در زندگی داشته باشی، اما قدرش را ندانسته باشی؟ بعد از اینکه از دستش دادی تازه فهمیدی چه گوهری را از دست داده‌ای؟ این یکی از تلخ‌ترین واقعیت‌های زندگی انسان است. ما همیشه بی‌قراریم، همیشه چشممان به چیزی است که نداریم، و غافل از داشته‌هایمان هستیم. دکتر انوشه در این گفت‌وگو با زبانی ساده اما عمیق به این موضوع مهم می‌پردازد: چرا انسان قدر چیزی را که دارد نمی‌داند؟ چرا همیشه تا دیر نشده و فرصتمان از دست نرفته، به خودمان نمی‌آییم؟

انسان موجودی است پر از نیاز، خواسته و آرزو. همین ویژگی او را در مسیر رشد قرار می‌دهد، اما از طرفی باعث می‌شود هیچ‌وقت احساس رضایت کامل نکند. گاهی بهترین لحظات زندگی در همین داشته‌های ساده ماست؛ خانواده، دوستان، سلامتی، آرامش… اما ما آن‌ها را نادیده می‌گیریم، تا وقتی که دیر می‌شود. دکتر انوشه در این ویدئو پرده از راز بی‌قراری انسان برمی‌دارد و با مثال‌های ملموس نشان می‌دهد چگونه می‌توانیم یاد بگیریم قدر نعمت‌هایمان را بدانیم، قبل از آنکه دیر شود.

این سخنان تلنگری است برای هر کسی که درگیر روزمرگی، مقایسه، حرص و طمع شده و لحظه‌های طلایی زندگی را از دست می‌دهد. اگر تا امروز فکر می‌کردی خوشبختی در چیزی است که نداری، این ویدئو دیدگاهت را تغییر می‌دهد. دکتر انوشه یادآور می‌شود که آرامش و رضایت واقعی در شکرگزاری و قدردانی از داشته‌های فعلی‌مان است.

پس اگر احساس می‌کنی زندگی برایت تکراری شده، یا همیشه دنبال چیزی هستی که به دست نیاوردی، این ویدئو را از دست نده! شاید همین صحبت کوتاه، سرنوشت نگاهت به زندگی را عوض کند.