هارولد بلوم در کتاب اضطراب تاثیر (۱۹۷۳)، استدلال می‌کند که شاعرِ معاصر برای یافتن صدای مستقل خویش ناچار است با شاعران قدرتمندِ پیش از خود درگیر شود. این رابطه صرفاً «الهام گرفتن» نیست؛ بلکه نوعی کشمکش برای تصاحب و دگرگون‌کردن میراث شاعر قبلی است.شاعر جوان ابتدا زیر سایهٔ شاعر بزرگ‌تر قرار می‌گیرد اما برای اینکه به صدای خویش دست یابد، باید شاعران پیشین را به شیوه‌ای نو خوانده یا بازنویسی کند. بلوم از ده سالگی با مطالعه ی اشعار هارت کرین و ویلیام بلیک شیفتهٔ شعر شد حتی مجموعهٔ اشعار کرین بعدها به یکی از مهم‌ترین کتاب‌های زندگی‌اش بدل شد. وی بعدها عنوان کرد که کرین یکی از معدود شاعران قرن بیستم است که وی حتی می‌توانسته او را بالاتر از ییتس و والاس استیونز قرار دهد بنابراین زمانی که بلوم از «اضطراب تأثیر» سخن میگوید، کرین برایش تنها یک مثال نظری نیست؛ بلکه بخشی از تجربهٔ شخصی بلوم درمواجهه با شعر است.
دیالکتیک کلاسیسیسم و آفرینش ادبی (شناخت نامه هارولد بلوم) به زودی توسط نشر فروین روانه ی بازار نشر خواهد شد.