وقتی نام رُم برده میشود، ذهن انسان ناخودآگاه بهسوی تصویری از ستونهای مرمرین، جادههای سنگفرششده، و مجسمههای فرسوده میرود که گویی از دل زمان بیرون آمدهاند تا تاریخ را با چشمانی باز تماشا کنند. اما در میان تمام این نشانههای عظمت و ویرانی، بنایی وجود دارد که همزمان به گذشتهای خونین و آیندهای ماندگار اشاره میکند؛ بنایی که نهفقط نماد یک شهر یا یک تمدن، بلکه آیینهای از غرور، خشونت، قدرت و نمایشگری بشر است: کولوسئوم.