...

ایا چیزی در درون تاریکی هست که بخواهد جهان را ببیند؟
چه چیزی در پشت دروازه چشم پنهان شده
که با عبور از دروازه چشم احساس وجود می کند چه چیزی می تواند احساس وجود کند
اگر از ابدیت وجود نداشته باشد چطور یک موجود فانی می تواند اگاه باشد
آگاهی ابدیت است نه فانی

انسان تفکر می کند که اگاه از حضور خود است اما این خود اندیشی که چیزی پی می برد وجود دارد بخشی از اگاهی مطلق و ابدیست نه فانی بخشی که احساس می کند از اصل خود جدا شده است بخشی که خود را فانی و گرفتار پیدا می کند ........احتمالا او خواسته موجودی شبیه خود به وجود اورد اما در قالب فانی
یا شاید من جزیی از هستی وجود مطلق او هستم
بخشی از اگاهی او
چون باید تجربه کرد و درک کرد .برای انکه دانای مطلق باشد
برای اینها نیاز به چشمانی فانی دارد و من چشمان او هستم و حتی یک هویت
و شاید در نهایت اگاهی من یا هویتی که ساخته ام هم مورد قضاوت او قرار گیرد چون او با تمام چشم ها نگاه می کند .
او باید قضاوت کند و تو باید مورد قضاوت قرار گیری نه بعنوان بخشی از او بلکه بخاطر هویتی که ساختی ...
موجودی که آگاهی دارد از وجود خود باید قضاوت شود
همانگونه که تو گذشته های خودت را قضاوت می کنی
و تو با همین قالب با نهایت هویتی که برای خودت می سازی قضاوت می شوی بخاطر اگاهیت


و او تاریکی ابدی پنهان شده پشت چشمها کیست