سیمای سوره اعلى‌
این سوره نوزده آیه دارد و در مکّه نازل شده است.
سوره‌هایى را که با فرمان تسبیح خداوند آغاز مى‌شود، مسبّحات گویند و سوره اعلى، آخرین سوره از سور مسبّحات است.
نام سوره، برگرفته از آیه اول است که خداوند را با وصفِ «اعلى» توصیف مى‌کند. مطالب سوره به دو بخش تقسیم مى‌شود که بخش اول، خطاب به پیامبر گرامى اسلام و بخش دوم درباره مؤمنان و کافران و عوامل سعادت و شقاوت این دو گروه است.
در روایات سفارش شده است که در نماز عید (فطر و قربان)، در رکعت اول سوره اعلى خوانده شود.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌
به نام خداوند بخشنده مهربان‌
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّکَ الْأَعْلَى «1» الَّذِی خَلَقَ فَسَوَّى «2» وَ الَّذِی قَدَّرَ فَهَدى‌ «3» وَ الَّذِی أَخْرَجَ الْمَرْعى‌ «4» فَجَعَلَهُ غُثاءً أَحْوى‌ «5»
«1» نام پروردگار بلندمرتبه‌ات را به پاکى یاد کن. «2» همان که آفرید و سامان بخشید. «3» و آنکه (هر چیز را) اندازه‌اى نهاد و هدایت کرد.
«4» آنکه (گیاه) چراگاه را رویانید. «5» و سرانجام آن را خشک و تیره کرد