⭐️وَ أَوْحَیْنا إِلى‌ أُمِّ مُوسى‌ أَنْ أَرْضِعِیهِ فَإِذا خِفْتِ عَلَیْهِ فَأَلْقِیهِ فِی الْیَمِّ وَ لا تَخافِی وَ لا تَحْزَنِی إِنَّا رَادُّوهُ إِلَیْکِ وَ جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِینَ «7»
و ما به مادر موسى الهام کردیم که او را شیر بده، پس هرگاه (از فرعونیان) براو بیمناک شدى، او را (در جعبه‌اى گذاشته و) به‌دریا بیفکن و (از این فرمان) مترس و (از دوریش) غمگین مباش، (زیرا) ما او را به تو بازمى‌گردانیم و او را از پیامبران قرار مى‌دهیم در راه اجراى فرامین الهى، نه از چیزى بترسیم و نه نسبت به مسئله‌اى نگران باشیم. «لا تَخافِی وَ لا تَحْزَنِی» فَلا یَحْزُنْکَ قَوْلُهُمْ إِنَّا نَعْلَمُ ما یُسِرُّونَ وَ ما یُعْلِنُونَ پس سخنان مشرکان تو را محزون نکند، ما آن چه را پنهان مى‌دارند و آن چه را آشکار مى‌کنند مى‌دانیم.- هر کس هدف بلند دارد مورد انواع تهاجم قرار مى‌گیرد
⭐️« لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا»
آیه 40 سوره توبه را که به هجرت پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله از مکه به مدینه و پناهنده شدن حضرت و ابوبکر در «غار ثور» اشاره دارد، «آیه غار» گفته‌اند این آیه همواره مورد توجه دانشوران شیعه و سنی بوده و هر یک، برداشت‌هاى گوناگونى از آن داشته‌اند. در سقیفه بنى‌ساعده از همین آیه براى به خلافت رساندن ابوبکر استفاده شد و ابوبکر و خویشاوندان او نیز همواره از آن یاد کرده‌اند.
اهل سنت فضایل بسیارى را از این آیه براى ابوبکر استفاده کرده‌اند. فخر رازى مى‌گوید: خداوند ابوبکر را «صاحب» پیامبر صلى الله علیه و آله دانسته و او را با خطاب «لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا» مفتخر ساخته است که نشان از همراهى خدا با آنان دارد و خداوند سکینه خویش را بر او نازل ساخت.
⭐️قالا رَبَّنا إِنَّنا نَخافُ أَنْ یَفْرُطَ عَلَیْنا أَوْ أَنْ یَطْغى‌ گفتند: پروردگارا! همانا مى‌ترسیم که او بر ضد ما تعدّى کند یا بر طغیان ادامه دهد
⭐️قالَ لا تَخافا إِنَّنِی مَعَکُما أَسْمَعُ وَ أَرى‌ «46»
فرمود: نترسید، همانا من با شما هستم مى‌شنوم و مى‌بینم. مل شجاعت و روحیه یافتن مؤمنان است. «إِنَّنِی مَعَکُما»- اگر کسى را به کارى مأمور کردید، باید از هر جهت او را تأمین نموده و به او روحیه بدهید. «إِنَّنِی مَعَکُما أَسْمَعُ وَ أَرى‌»- اگر چه همه‌ى انسان‌ها مورد نظر و مرحمت الهى هستند، ولى لطف او بر انبیا بیشتر است. «إِنَّنِی مَعَکُما أَسْمَعُ وَ أَرى‌»