اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ کَمِشْکاةٍ فِیها مِصْباحٌ الْمِصْباحُ فِی زُجاجَةٍ الزُّجاجَةُ کَأَنَّها کَوْکَبٌ دُرِّیٌّ یُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَکَةٍ زَیْتُونَةٍ لا شَرْقِیَّةٍ وَ لا غَرْبِیَّةٍ یَکادُ زَیْتُها یُضِی‌ءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ نُورٌ عَلى‌ نُورٍ یَهْدِی اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ یَشاءُ وَ یَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ وَ اللَّهُ بِکُلِّ شَیْ‌ءٍ عَلِیمٌ «35»
خداوند، نور آسمان‌ها وزمین است. مَثَل نور او همچون چراغدانى است که در آن چراغى (پر فروغ) باشد. آن چراغ در میان حبابى شیشه‌اى و آن شیشه همچون ستاره‌اى تابان و درخشان، چراغ از روغن درخت پر برکت زیتونى بر افروخته شده، که نه شرقى است و نه غربى. (روغنش به قدرى صاف و شفّاف است) که بدون تماس آتش نزدیک است (شعله‌ور شود و) روشنى دهد. نورى است بر فراز نور دیگر. هر کس را خداوند بخواهد به نور خویش هدایت مى‌کند، و خداوند براى مردم مَثَل‌ها مى‌زند و خداوند به هر چیزى آگاه است.
نکته ها
«نُورُ» یعنى چیزى که هم خودش روشن است و هم سبب روشنى اشیاى دیگر مى‌شود.
در فرهنگ اسلام امورى به عنوان‌ «نُورُ» معرفى شده است: قرآن، علم، عقل، ایمان، هدایت، اسلام، پیامبر صلى الله علیه و آله و امامان معصوم علیهم السلام.
«کَمِشْکاةٍ» یعنى چراغدان. «دُرِّیٌّ» به معناى پر نور و پر فروغ است. «زیت» روغن زیتون را گویند که وسیله‌ى روشنایى بوده است.
اگر درخت زیتون در وسط باغ باشد، که در تمام روز آفتاب بخورد، روغنش بهتر مى‌شود،
ولى اگر در اطراف باغ و مزرعه باشد، یا در وقت صبح آفتاب دارد یا عصر. «زَیْتُونَةٍ لا شَرْقِیَّةٍ وَ لا غَرْبِیَّةٍ»
«اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» یعنى: خداوند هدایت کننده‌ى آسمان و زمین است. چون هدایت آفرینش، در آیات دیگر نیز آمده است. «أَعْطى‌ کُلَّ شَیْ‌ءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى‌» «1» وجمله‌ى‌ «نُورٌ عَلى‌ نُورٍ» به معناى هدایت‌هاى دایمى و پى در پى است و در پایان آیه نیز مى‌فرماید:
«یَهْدِی اللَّهُ لِنُورِهِ»
قرآن در این آیه خداوند را به نور تشبیه نموده است.