ترجمه،درج‌زیرنویس: فاطمه احمدی آذر




منتقدان،زنی دیوانه در اتاق زیرشیروانی را اثری انقلابی در نقد ادبی فمینیستی دانستند اما برخی منتقدان هم به گیلبرت و گوبار ایراد گرفتند که گاهی «زن نویسنده» را بیش از حد با خشم، سرکوب و جنسیت او توضیح می‌دهند؛ یعنی ممکن است پیچیدگی‌های ادبی آثار را به تجربه‌ی زن‌بودن تقلیل دهند. این نقد بعدها به بخشی از بحث‌های مهم درباره‌ی فمینیسم و نظریه‌ی ادبی تبدیل شد،یکی از ایده‌های کلیدی کتاب این است که خشم، میل به استقلال و پرخاشگری‌ای که یک زن «مؤدب» اجازه‌ی ابراز آن را ندارد، ممکن است در ادبیات به شکل شخصیت هیولایی، دیوانه یا عصیانگر ظاهر شود. به همین دلیل «زن دیوانه» می‌تواند صدایی باشد که شخصیت اصلی نمی‌تواند آشکارا بیان کند.زن دیوانه» در دبدگاه گیلبرت و گوبار لزوماً زنی نیست که دیوانه شده؛ ممکن است زنی باشد که دیگر حاضر نیست تا نقش «زنِ خوب» را ایفا کند.
در خوانش گیلبرت و گوبار، آن زن محبوس در اتاق زیرشیروانی تنها برتا میسون نیست؛ او می‌تواند سایه‌ای باشد که پشت بسیاری از زنان «آرام، مؤدب و مطیع» ادبیات قرن نوزدهم ایستاده است—خشم، میل، جاه‌طلبی و صدایی که اجازه‌ی حضور مستقیم ندارد. همین ایده است که این کتاب را فراتر از اشاره ای ساده به جین ایر جلوه میدهد.




نبرد واژگان در اتاق زیرشیروانی (شناخت نامه ساندرا گیلبرت) به زودی توسط نشر فروین‌ روانه ی بازار نشر خواهد شد.