وَ مَنْ یَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثى‌ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِکَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا یُظْلَمُونَ نَقِیراً «124»
و هر فردى که کارهاى شایسته انجام دهد، چه مرد باشد و چه زن، در حالى که مؤمن باشد، پس آنان به بهشت وارد مى‌شوند و کمترین ستمى به آنان نمى‌شود.
نکته ها
کلمه‌ى «نقیر» از نوک‌زدن گرفته شده و به گودى هسته‌ى خرما که گویا نوک خورده است، گفته مى‌شود.
در آیه‌ى قبل‌ «مَنْ یَعْمَلْ سُوءاً» بود، اینجا «یَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ»، یعنى کیفر و پاداش، هر دو بر پایه‌ى «عمل» است.
در این آیه بهشت، و در آیه‌ى 97 سوره‌ى نحل، علاوه بر آن «حیات طیّبه» بیان شده است: «مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثى‌ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیاةً طَیِّبَةً وَ لَنَجْزِیَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما کانُوا یَعْمَلُونَ»
پیام ها
1- عامل ورود به بهشت، ایمان و عمل صالح است، نه نژاد و ادّعا و آرزو. آیه‌ى قبل و لَیْسَ بِأَمانِیِّکُمْ‌ ... مَنْ یَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ‌ ...
2- همه‌ى نژادها، رنگ‌ها، ملل و طبقات، در بهره‌گیرى از لطف خدا یکسانند. «مَنْ یَعْمَلْ»
3- با انجام برخى کارهاى صالح، به بهشت امید داشته باشید. چون کمال بى‌نهایت است و قدرت کسب انسان محدود. «مِنَ الصَّالِحاتِ»
4- زن و مرد، در رسیدن به کمالات معنوى برابرند. «مِنْ ذَکَرٍ وَ أُنْثى‌» بر خلاف اعتقادات گروهى از یهود و مسیحیان. «1»
5- ایمان، شرط قبولى اعمال است و خدمات انسان‌هاى بى ایمان، در همین دنیا جبران مى‌شود و ارزش اخروى ندارد. «2» مَنْ یَعْمَلْ‌ ... وَ هُوَ مُؤْمِنٌ‌
6- جزاى مؤمنِ نیکوکار بهشت است. «فَأُولئِکَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ»
7- کارهاى نیک، گرچه اندک باشد ارزش دارد. «وَ لا یُظْلَمُونَ نَقِیراً»