کُلونی به کارگردانی و نویسندگی یون سانگ-هو اثرِ موثری نیست امّا از نظرِ آکادمیک یک دستآوردِ فُرمی محسوب می‌شود. سینمای کُره از شرکت‌های ال-جی و سامسونگ قدرتمندتر است چرا که فرهنگِ مُدرنِ اروپایی را در قاموسِ آسیا ارائه می‌کند و بیوتکنولوژی اصلی‌ترین هدفِ این سینما است. فرهنگِ آسیایی در سینمای کُره با تالی‌فاسدهای اخلاقی و مُدرنیته‌ی غربی از بین رفته و عمیقاً این فرهنگ زیرِ سُلطه‌ی اروپا و آمریکا قرار دارد. نسلِ جدید زامبی‌هایی که با نیمه‌هادی‌های اُرگانیک تبادلِ اطلاعات می‌کنند، خودِ سینمای کُره است که تأثیرگذار بر مخاطب عمل کرده و خطرِ استشهادی دارد. حرکتِ دوربین، گریمِ بی‌نظیرِ کاراکترها، رئالیست‌گرایی یک امرِ فرضی، علمی-تخیلی بودن مواضع، تلفیق بازی‌های رایانه‌ای همتا با فُرمِ داستان و... تاثیرِ بالایی بر تماشاگر خواهد گذاشت. «کُلونی» ادامه‌ی سینمای هالیوود در آسیا است؛ سینمایی که برای مرعوب کردنِ مخاطب در تصویر از دوربینِ آی-مکس استفاده می‌کند، موضوعِ روزش را با تکیه بر علمِ تخیلی پیش می‌برد و انسان را فدای تکنولوژی و منابع خواهد کرد. کِشِشِ فیلم بر پایه‌ی نبرد میانِ خیر و شر نیست بلکه بواسطه‌ی نجاتِ انسان از دستِ همنوعِ زامبیِ خود است. آدم‌های مریضی که نوعِ خود را مسموم یا به قتل می‌رسانند و توسطِ یک دگردیسیِ ماروِلی فرآیندِ تازه‌ای از زیست را تجربه می‌کنند شَرّ هایی هستند که به زور در برابرِ شَرّی دیگر قرار گرفته‌اند و...
متن کامل را در مجله اینترنتی برداشت بلند بخوانید.
https://longtake.ir/mag/?p=26293