تومورهای استرومال گوارشی یا GIST که در ناحیه کاردیای معده قرار دارند، از نظر جراحی چالش‌برانگیز هستند؛ زیرا برداشت موضعی یا Wedge Resection ممکن است به محل اتصال مری و معده آسیب زده و باعث تنگی یا تغییر شکل قابل‌توجه معده شود. در این بیمار، برای برداشت کامل تومور و دستیابی به حاشیه مناسب، پروگزیمال گاسترکتومی (Proximal Gastrectomy) انجام شد و قسمت دیستال معده حفظ گردید.
پس از برداشت تومور، بازسازی مسیر گوارشی با استفاده از آناستوموز دستی مری به معده (Hand-sewn Esophagogastrostomy) انجام شد. این روش امکان کنترل دقیق‌تر محل و قطر آناستوموز و همچنین تنظیم مناسب کشش در محل اتصال را فراهم می‌کند و در عین حال، بخش باقی‌مانده معده را به‌عنوان یک مخزن عملکردی حفظ می‌کند.
حفظ قسمت دیستال معده می‌تواند به حفظ ظرفیت معده و عملکرد بهتر آن پس از جراحی کمک کند. در GISTهای واقع در نواحی دشوار آناتومیک، از جمله کاردیا و محل اتصال مری و معده، هدف اصلی دستیابی به برداشت کامل تومور با حفظ اصول انکولوژیک و بدون پارگی تومور است.
در موارد انتخاب‌شده، زمانی که برداشت موضعی نتواند هم‌زمان حاشیه مناسب و عملکرد محل اتصال مری و معده را حفظ کند، پروگزیمال گاسترکتومی همراه با بازسازی دقیق به روش آناستوموز دستی مری به معده می‌تواند تعادل مناسبی میان ایمنی انکولوژیک و حفظ عملکرد معده ایجاد کند.