اف1: فرمول یک به کارگردانی جوزف کوشینسکی میراثی از سینمای کلاسیک در خود دارد که جریانِ تعلیق به شکل نظرهای دراماتیک را بخوبی رعایت کرده. قبل از اینکه به خودِ فیلم بپردازم باید این نکته را مورد مداقه قرار دهم که چرا شبکه‌ی من و تو خبری مبنی بر جذب جاسوس توسط MI6 را منتشر کرده و مخاطبانش را راهنمایی می‌کند که چگونه در این فراخوان شرکت کنند. هرچند از انتشار این خبر دو هفته‌ای می‌گذرد اما من دیروز در فضای مجازی آن را رصد کردم. خُب مشخص است شبکه‌های فارسی زبانِ ماهواره‌ای محضِ رضای خدا 24 ساعته ایران، کشورشان، را نمی‌کوبند و به اسمِ مبارزه با حکومت و... چه اطلاعاتِ مهمی را لو نمی‌دهند امّا فکتی که برایم بسیار عجیب است این است که چگونه این جاسوسانِ اَبَر رسانه‌ای مَردُم را فریب می‌دهند، تا حدّی که گویی نمایشگاهِ بین‌المللی است وقتی در خیابان‌های کشور گام بر می‌داری، و اسمِ آن را آزادی انتخاب و بیان گذاشته‌اند. ابتدایی‌ترین حقِّ عقیده احترام به قانون و باورِ عمومی است. این ناهنجاریِ فرهنگی که امروزه در خیابان‌ها می‌بینیم محصولِ تزریق نیروهای رسانه‌ای - جاسوسیِ فارسی زبانِ ماهواره‌ای است که نه وطن برایشان مهم است و نه مردم و...
متن کامل را در مجله سینمایی برداشت بلند بخوانید.
https://longtake.ir/mag/?p=25887