شیارهای فرعی روی سطح دیافراگمی کبد، تغییرات آناتومیکی هستند که به صورت فرورفتگی‌ها یا شیارهای خطی ظاهر می‌شوند و بیشتر در لوب راست دیده می‌شوند. این شیارها معمولاً یافته‌های تصادفی در طی عمل‌های لاپاراسکوپی هستند و ممکن است مربوط به لغزش‌های عضلانی دیافراگم، حرکات تنفسی مکرر یا فشار مزمن از ساختارهای مجاور مانند دنده‌ها باشند. در برخی از بیماران، تصور می‌شود که این شیارها با تغییرات مرتبط با افزایش سن، بیماری مزمن ریوی یا کشش طولانی مدت دیافراگم مرتبط هستند. اگرچه این شیارها معمولاً خوش‌خیم و بدون علامت هستند، اما گاهی اوقات ممکن است در حین عمل یا در تصویربرداری به اشتباه به عنوان پارگی‌های کبد، اسکار یا ضایعات پاتولوژیک تفسیر شوند. در طی جراحی لاپاراسکوپی، به ویژه در روش‌های جراحی قسمت فوقانی شکم، تشخیص این شیارها برای جلوگیری از نگرانی یا مداخله غیرضروری مهم است. آنها همچنین ممکن است کمی آناتومی سطحی و جهت گیری لوب راست را تغییر دهند، که می‌تواند در حین قرار دادن تروکار یا جمع کردن کبد مهم باشد. آگاهی از این نوع تغییرات آناتومیکی طبیعی به جراح کمک می‌کند تا قضاوت آناتومیکی دقیقی داشته باشد و از تشخیص اشتباه جلوگیری کند. به طور کلی، شیارهای فرعی نشان دهنده یک تغییر بی‌خطر اما از نظر بالینی مرتبط هستند که بر اهمیت دانش آناتومیکی دقیق در جراحی کم تهاجمی تأکید می‌کند.