این یک ترمیم تقریباً بدون ویرایش فتق مغبنی TAPP چپ لاپاراسکوپی است که چندین چالش عملی حین عمل و راه حل های فنی را برجسته می کند.
یکی از ویژگی های جالب این مورد، دمیدن CO₂ به فضای پره پریتونئال بود. اگرچه ورود ناخواسته گاز به فضای پره پریتونئال در ابتدا می تواند کالبدشکافی را دشوارتر کند، اما همچنین می تواند یک جدایی مفید بین پریتونئوم جداری و بافت های پره پریتونئال زیرین ایجاد کند. این ممکن است شناسایی صفحه صحیح و کالبدشکافی فلپ پریتونئال بعدی را در طول TAPP تسهیل کند.
این مورد همچنین یک لیپوم طناب اسپرماتیک بسیار بزرگ را نشان داد که به کانال مغبنی گسترش یافته بود. لیپوم با دقت از کانال مغبنی جدا شد و از ساختارهای طناب تفکیک گردید. به دلیل اندازه و ارتباط آن با عروق اسپرماتیک، از کالبدشکافی تهاجمی و اسکلتی کردن کامل طناب خودداری کردم. پس از قرار دادن مش، بافت لیپوماتوز باقیمانده با یک تاکر معلق شد که به دور نگه داشتن آن از میدان عمل و قرارگیری رضایت بخش مش کمک کرد.
چالش غیرمعمول دیگر، عدم وجود مش آناتومیک سمت چپ بود. به عنوان یک راه حل نجات حین عمل، از مش آناتومیک سمت راست موجود با جهت معکوس برای ترمیم سمت چپ استفاده کردم. این یک تکنیک استاندارد یا به طور معمول توصیه شده نیست، و نتوانستم مطالعه منتشر شده خاصی را که استفاده از مش آناتومیک متقابل معکوس را تأیید کند، شناسایی کنم. بنابراین، این باید به عنوان یک راه حل عملی حین عمل در نظر گرفته شود تا یک تکنیک تثبیت شده. معکوس کردن هندسه آناتومیک می تواند استقرار و صاف کردن را دشوارتر کند و ممکن است خطر چین خوردگی یا عدم تطابق کامل را افزایش دهد. در این مورد، تثبیت دقیق با تاکرها باعث شد که مش به اندازه کافی صاف شود و پوشش رضایت بخشی از کل سوراخ میوپکتینئال فراهم کند.
برای تونل سازی و دستکاری مش، از بخیه V-Loc 2-0 استفاده کردم. از آنجایی که بخیه نسبتاً بلند بود، آن را کوتاه کردم و یک حلقه کوچک در انتهای آن ایجاد کردم که به سوزن اجازه می داد از حلقه عبور کند. این یک روش ساده برای کنترل و دستکاری مش در طول عمل فراهم کرد.
این ویدئو نشان می دهد که ترمیم فتق لاپاراسکوپی گاهی اوقات نیاز به تطبیق با آناتومی غیرمنتظره و تجهیزات محدود موجود دارد. اصول کلیدی شامل کالبدشکافی کافی، حفظ ساختارهای طناب، قرارگیری ایمن مش و پوشش کامل سوراخ میوپکتینئال است.