تبدیل گاسترکتومی اسلیو به مینی گاستریک بای‌پس یک گزینه ترمیمی تثبیت‌شده برای بیمارانی است که پس از عمل اسلیو اولیه، دچار افزایش وزن قابل توجه یا کاهش وزن ناکافی می‌شوند. اندیکاسیون‌های اصلی شامل عود بیماری‌های مرتبط با چاقی، بیماری شدید یا مقاوم به درمان ریفلاکس معده به مری، اتساع اسلیو و سیری طولانی‌مدت ضعیف علی‌رغم رعایت مناسب رژیم غذایی است. مینی گاستریک بای‌پس مکانیسم‌های محدودکننده و سوء جذبی را ارائه می‌دهد و می‌تواند کنترل متابولیک موثری را در بیماران منتخب فراهم کند. ارزیابی دقیق قبل از عمل ضروری است و باید شامل اندوسکوپی، تصویربرداری و ارزیابی تغذیه‌ای برای شناسایی علل آناتومیکی یا عملکردی شکست باشد. موارد منع مصرف شامل سوء تغذیه شدید، بیماری روانی کنترل نشده، سوء مصرف فعال مواد و عدم رعایت پیگیری‌های بعد از عمل است. بیماران با آناتومی پیچیده قسمت فوقانی دستگاه گوارش یا کسانی که در معرض خطر بالای ریفلاکس صفرا قرار دارند، نیاز به احتیاط ویژه دارند. هنگامی که انتخاب بیمار مناسب باشد، تبدیل به مینی گاستریک بای‌پس می‌تواند به کاهش وزن پایدار و بهبود پیامدهای متابولیک با عوارض قابل قبول دست یابد.